نشریه شماره 97 "ماهنامه روابط‏ عمومی"

نشریه شماره 97
  

نود و هفتمین شماره نشریه "روابط عمومی" منتشر شد

مطالب این شماره :

 روابط عمومی و اعتبار اجتماعی سازمان، جواد قاسمی

نگاهی تازه به زنجیره ارزش آفرینی بنگاه ها، دکترحجت اله صیدی

در جهان رسانه ای امروز نقش روابط عمومی ها غیرقابل انکاراست، دکتر مهدی فرقانی

میز گرد بررسی چالش های اخبارفضای مجازی، دکتر نعمتی، دکتر فرقانی، مطهری نژاد،دکتر بروجردی

معنا گرایی،پیش نیاز روابط عمومی حرفه ای، دکتر اسماعیل قدیمی

ارتباط آفرینی،هنر روابط عمومی دکتر احمد ایله ای

فناوری اطلاعات و ارتباطات زمینه ساز پیشرفت روابط عمومی، دکتر محمود ترابیان

مخاطب شنایس در ارتباطات میان فردی، عبدالله ذاکر

مهندسی رهبردی ارتباطی در روابط عمومی هوشمند، حمید شکری خانقاه

شش درس روابط عمومی، کامیار افضلی طهرانی

اثربخشی ارتباطات سازمانی، ناهید خوشنویس

بر جام اجتماعی، علی حیدری

کمپین های ارتباطی، ازطراحی تا هدف

تشکیل کارگروه مشاوران فرهنگی و ارتباطی، ابراهیم رستمیان

علل گرایش مخاطبان به برنامه‏های ماهواره‎‏ای فارسی زبان، محمد رضا قلی نژاد

بهره گیری روابط عمومی های هوشمند از فضای سایبر، دکتر داود زارعیان

مدیریت رویدادها در روابط‏عمومی، مهندس شهرام جعفری

ارتباطات الکترونیک و جایگاه آن در تحقق دولت الکترونیک، مهندس علیرضا عباس‏زاده تهرانی

سر دبیر و مدیر مسوول: جواد قاسمی

سایت انجمن: prsir.org

سایت نشریه:prsmag.ir

 

سر مقاله

روابط عمومی و اعتبار اجتماعی سازمان

رشد و توسعه کمی و کیفی فعالیت‏ های روابط‏ عمومی در سال‏ های اخیر، در مقایسه با دهه‏ های قبل چشمگیر و قابل توجه بوده است، اما با توجه به این روند مثبت و امیدوارکننده، گویی هنوز درصد قابل توجهی از مدیران به خودباوری لازم در ایفای مسوولیت حساس و تاثیر گذار روابط عمومی نرسیده اند‏ و  بهجای این‏که خطوط راهبردی برنامه ها و فعالیت های ارتباطی سازمان را طراحی و برای تصویب درمراجع بالاتر تلاش کنند ، اغلب به شیوه ای یکسویه تنها به دنبال اجرای فرامین روزمرهء مدیران ارشد سازمان‏ های خود هستند .غافل ازآن که این شیوه درواقع روابط عمومی رادرمنظر کارکنان و مخاطبان یک سازمان،صرفا در حد مجری چشم وگوش بستهء احکام آمرانهء مدیریت تنزل می دهد. در صورتی‏که در حوزه ارتباطات سازمانی، مدیر روابط‏ عمومی که باید استقلال رای داشته باشد و بر اصول و سیاست‏ هایی که با مشورت کارشناسان وصاحب‏ نظران حوزه‏ ارتباطات تدوین شده باشد،پافشاری کرده، واجازه ندهد برخی مدیران بلندپرواز وکم تجربه، با انحراف از مسیر اصلی ارتباطات اجتماعی، این حوزه را به سکوی پرش خود – ونه سازمان متبوعشان- تبدیل کنند.

ازسوی دیگر برنامه ها و فعالیت های روابط‏ عمومی اگر متکی بر مطالعات میدانی و بررسی‏ های اجتماعی باشد، ماندگاری بیشتری خواهد داشت. روابط‏ عمومی پژوهش‏ محور می‏تواند در کمک به راهبری اصولی سازمان به سوی اهداف تخصصی اش به‏ عنوان مشاوری امین نقش‏ آفرینی کند و این مهم با دانش و تجربه‏ و توانایی های حرفه ای مدیریت روابط‏ عمومی ارتباط مستقیم دارد.

توجه به داوری افکارعمومی ، تولید محتوا و مستند‏سازی از جمله اقداماتی است که می‏تواند ارزش و اعتبار هر سازمان را بالا برده و این حرفه ارزشمند  را در جایگاه اصلی خود قرار دهد.

به‏ نظرمی‏رسد حفظ موقعیت اجتماعی هر سازمان به ‏عهده ‏ی مدیریت و تمامی کارکنان در سطوح مختلف هر موسسه است، اما در این میان روابط‏ عمومی مسوولیت های حساسی رابرعهده دارد. بدین معنا که بخش مهمی از اعتبار اجتماعی هر سازمان و پایداری آن در گرو تحقق ماموریت‏های 
کارگیری افراد آگاه، متعهد و صاحب‏ فکر و اندیشه، شرطی پایه ای محسوب می شود. 


جواد قاسمی