یکصد و بیست و هشتمین گردهمایی و انتخاب بازرس

چهارشنبه 5 اسفند 1388
یکصد و بیست و هشتمین گردهمایی و انتخاب بازرس

در ابتدا آقای خسرو رفیعی دبیر انجمن، گزارش ماهیانه را به حاضرین درجلسه ارائه داد ، وی به مجموعه ملاقاتهای اعضای هیئت مدیره انجمن با نخبگان ، اساتید و رؤسای دانشگاه ها ، مدیران نهادها که در سال 88 انجام شد اشاره کرد و آنها را برای انجمن موثر، کارا و مفید دانست.

انجمن روابط عمومی که از سال 70 شروع به کار کرده در سال آینده وارد بیستمین سالگرد خود شده و به فرخندگی دودهه فعالیت مستمر، این NGO  جشن و آیین ویژه ای را در اردیبهشت ماه تدارک می بیند.

ضمنا در سال 89 ششمین دوره انجمن شروع شده و انتخابات اعضا ی هیئت مدیره انجام خواهد شد ، از هم اکنون از نیروهای جوان درخواست می شود خود رابرای انتخابات آماده کنند.
* اولین جلسه انجمن در سال 89  روزچهارشنبه اول اردیبهشت ماه برگزارخواهد شد.

سخنران اصلی یکصدو بیست و هشتمین گردهم آیی آقای دکتر هادی خانیکی استاد برجسته دانشگاه از یاران دیرین انجمن روابط عمومی ایران می باشد ، وی ضمن تبریک و اظهار خرسندی از ورود به بیستمین سال تشکیل انجمن این تشکل را جزو معدود تشکلهای موفق کشورمان می دانند.

کار بزرگی که انجمن روابط عمومی ایران انجام داده 20 سال ماندگاری , تفاهم و سازگاری و تولید سرمایه بزرگ فرهنگی را کرده است.
ماندن و بودن یک نهاد اجتماعی کار مهم و ارزشمند است.
هر علمی با انباشت علم می شود
هر تجربه با انباشت تجربه می شود

ایشان از تلاش ، فداکاری و حمایتهای همیشگی مادی و معنوی آقای خسرو رفیعی قدردانی نمودند.

عمر متوسط نهادهای مدنی در ایران بسیار پایین بوده و اصولا اولین تغییرات در نهادهای مدنی شامل تعویض و تغییرات در روابط عمومی ها می شود.
 

*موضوع سخنرانی دکتر خانیکی " داشته ها و نداشته ها ی روابط عمومی "
 

* روابط عمومی نهادیست برای کاهش فاصله ها *
 

مفهوم علمی تر روابط عمومی در حوزه علوم اجتماعی و ارتباطات به چهار نوع سرمایه طبقه بندی می شود.

پی یر گوردیو جامعه شناس برجسته معاصر فرانسوی سرمایه ها را دسته بندی می نماید.

1- سرمایه فیزیکی
بخش های ملموس و مادی سرمایه مانند ثروت ، اتومبیل ، مستغلات ( معمولا روابط عمومی ها فاقد آن می باشند)
.

2- سرمایه انسانی –
شامل آموزشها ، تحصیلات ، مهارت ها و . . . .

3- سرمایه اجتماعی –
وقتی که در گروه اجتماعی قرار می گیرد صاحب ثروت معنوی  می شود.

 اعتماد ، امید ، احساس امنیت و رضایت همگی جزو سرمایه های اجتماعی می باشد ، در روابط عمومی ها و ارتباطات ، عنصری که بر آن تکیه می شود تعهدات و ارتباطات اجتماعی است.

4- سرمایه فرهنگی –

 باعث پرورش فرهنگی شده و میراث برجا می گذارد.

جامعه شناسان معاصر مانند دکتر کاتوزیان ، جامعه ایران را جامعه ای کوتاه مدت می دانند و تعریف تندتر آن جامعه کلنگی است.

درجامعه کوتاه مدت یا کلنگی امکان انباشت ثروت ، دانش و مهارت وجود ندارد.

از آسیب ها در جامعه انباشت تجربه بوجود نمی آید ، مثلا از مشروطه تا کنون     خواسته های سیاسی ، اقتصادی و فرهنگی ما تکرار ، تکرار و تکرار شده اند.

ما جامعه ای بی زمان و بی مکان هستیم و در نتیجه زود می شود به آن کلنگ زده و آن را خراب نمود یعنی در بنیان و نهادها شاهد جوان مرگی و کوتاه مدتی نهادها می باشیم.

شاهد این نقد آن است که در روابط عمومی و بنگاههای ارتباطی آن 3 نوع سرمایه دیده نمی شود.

نقش روابط عمومی در تولید سرمایه انسانی و سرمایه اجتماعی بایستی انگاشته شود ، روابط عمومی از همان پدیده کم عمقی رنج می برد.
 

 

 

آسیبهای بوجود آمده برای روابط عمومی 3 نکته مهم است.

1-  نسبت متعادلی بین دانش و فن روابط عمومی نبوده و کاستی های فراوان وجود دارد.

فاصله بین دانش و حرفه رنج بزرگی است.

2- روابط عمومی جزو بخش تبلیغات و یاارتباطات دیده می شود.

3- عدم انباشت سرمایه در روابط عمومی

 

2006 - 2012 by P