نگارش اول

نگارش دوم

نگارش سوم

نگارش چهارم (حکایت دفتر دبیرخانه انجمن)

نگارش پنجم (ماهنامه انجمن)

نگارش ششم (آرم انجمن)

نگارش هفتم (گردهم آیی های علمی و تخصصی انجمن )

نگارش هشتم (جلسه با مسئولین)

نگارش نهم (حکایت کمیته های انجمن)

نگارش دهم (نشست های ماهانه ی انجمن)

نگارش یازدهم ( انجمن ها و نهاد های مادر )


موضوع بر می گردد به سال ها قبل و آرزوی پیشکسوتان روابط عمومی .

موضوع بر می گردد به آرزوی پدر روابط عمومی ایران دکتر نطقی او که رشته روابط عمومی را با دوستانش در مدرسه عالی روزنامه نگاری یا دانشکده علوم ارتباطات اجتماعی راه انداخت و پایه گذاری کرد . چندین مرتبه در دهه چهل و دهه پنجاه برای راه اندازی انجمن کوشش کرد ولی موفق نشد.

از سال 1363 این تفکر جدی تر شد . در این سال یکی از شاگردان ایشان آقای جواد قاسمی که رابطه نزدیکی با او داشت و مسئولیت روابط عمومی بنیاد مستضعفان را به عهده گرفته بود و از نقطه نظرات و راهنماییش در روابط عمومی استفاده می کرد، سرفصل های انجمن روابط عمومی را به روی کاغذ آورد و دکتر نطقی که جواد قاسمی برایش مانند فرزندی عزیز به دنبال به ثمر نشستن این آرزو بود همواره او را گرامی می داشت و در سال 62 در محل دائمی نمایشگاه های بنیاد جلساتی تشکیل شد و اساسنامه انجمن پایه ریزی گردید و این موضوع تا زمانی که آقای محمد خاتمی وزیر فرهنگ گردید به تاخیر افتاد .

 در زمان وزارت آقای خاتمی شادروان ملازم که مدیر کل دفتر تبلیغات دولت گردید این پیشنهاد را در مجمع عمومی مدیران کل روابط عمومی مطرح کرد و با توجه به اینکه خودش شخصاً به تشکیل این انجمن اعتقاد داشت و از طرفی با آقای جواد قاسمی رابطه ای صمیمی و نزدیک داشت این موضوع را با جدیت دنبال کردند و سرانجام با حضور تعدادی از مدیران کل سازمان ها و وزارت خانه های بزرگ کشور در سال 1369 هیات موسس آن تعیین شد.
تا آنجا که به خاطر دارم آقای دکتر صحفی ، آقای صمدی ، آقای واعظ لاری ، آقای شمس الدین انوار ، آقای دارابی ، آقای جواد قاسمی ، آقای مطهری نژاد و تعدادی دیگر اساسنامه انجمن را در مجمع عمومی مدیران کل مطرح و تصویب کردند .

در آن زمان اینجانب که به اتفاق همکلاسی های گروه فارغ التحصیلان دانشکده علوم ارتباطات اجتماعی را داشتیم و تقریباً جمع ماحدود یکصد نفر بود، هرماه به دور هم جمع می شدیم و پس از اینکه با خبر شدیم انجمن روابط عمومی ایران در حال شکل گرفتن است تصمیم گرفتیم ما هم به جمع آنها اضافه شویم . این موضوع در بین فارغ التحصیلان موافق و مخالف خیلی داشت و عقیده مخالفین بر آن بود که این انجمن سیاسی است و مدیران کل روابط عمومی ها که افرادی شناخته شده هستند و با هدف خاصی این انجمن را راه اندازی کردند و تمایلی به حضور در آن پیدا نکردند و بین بچه های دانشکده آن زمان اختلاف عقیده وجود داشت ولی در عملکرد انجمن راه به جایی برد که خطوط سیاسی نتوانست در آن نفوذ کند .

پس از گفتگوهای مختلف و بحث و بررسی و نیاز و ضرورت تشکیل انجمن روابط عمومی ایران با بسیاری از صاحب نظران از جمله دکتر معتمد نژاد ، دکتر نطقی و بسیاری از پیشکسوتان روابط عمومی ایران در تاریخ 24/3/1370 با حضور تعداد زیادی از دست اندرکاران و کارشناسان روابط عمومی و به همت دفتر تبلیغات دولت که آن زمان توسط شادروان ملازم سرپرستی می شد در محل موزه هنر های معاصر که در اختیار برادر عزیزمان آقای دکتر صحفی بود، با هیاهو و جنجال و نقطه نظرات مختلف برگزار شد .

در این جلسه دکتر محسنیان راد به عنوان رئیس جلسه ، خانم شهناز سهی ناظر ، آقای سعید شمس الدین ناظر ، آقای هوشنگ عباس زاده ناظر ، آقای اسماعیل عباسی منشی و نماینده وزارت کشور آقای شهرابی حضور داشتند . آقایان منصور ادیب، سید شمس الدین انوار، محمد حسین بهداد فر، محمد حسین پرداختچی، علی دارابی، خسرو رفیعی، سید محمد صحفی، محمد مهدی صمدی میرزایی، محمد صدیق پور بخشایش،ابراهیم طوبایی ،جواد قاسمی ، میرزا بابا مطهری نژاد ،محمد ملازم،میرسعید قاضی، اکبرنعمت اللهی،سهراب بهزادی، سید علاء الدین واعظ لاری و مصطفی برزگر نامزد اولین دوره هیات مدیره انجمن شوند و آقایان رسول اکبری، محمدرضا تحریری، علی اصغر کیا، کاظم مقدسی، علی اصغر مظفری فرد و محسن صباغ نامزد بازرسی انجمن گردیدند . جای تمام دلسوختگان روابط عمومی خالی بود .

در آن روز برای آنکه بتوانیم انجمن را راه اندازی و اعضای هیات مدیره را انتخاب کنیم چه بحث های داغی که انجام نشد و تمام مشکلات، چالش ها و گرفتاری ها و عدم باور روابط عمومی به معنای علمی و مفهوم دانشگاهی آن که تا آن روز مورد توجه نبود بحث گردید و بسیاری از کسانی که شاید در کشور شناخته بودند در آن روز از حدیث روابط عمومی سخن می گفتند که می توانم به جرأت بگویم در آن روز حداقل یک ترم دانشگاهی را طی کردم .
 

نگارش: 8 اردیبهشت 88


پس از اینکه اعضای هیات مدیره توسط مجمع عمومی انتخاب شد، اسامی منتخبین جهت تایید به وزارت کشور داده شد
و اولین جلسه هیات مدیره در روز 29/3/1370 در دفتر کار شادروان ملازم برگزار شد .

در این جلسه به جز آقای ملازم آقایان مطهری نژاد ، قاسمی ، بهداد فر ، صحفی ، پرداختچی ، صدیق پور ،میر سعید کاظمی ، کاظم متولی و محمدرضا تحریری شرکت کردند . آقای ملازم از استقبال خوب مطبوعات از تشکیل انجمن سخن گفت و اظهار امیدواری کرد انجمن بتواند انتظارهای ایجاد شده را پاسخ دهد.

 اساسنامه انجمن قرائت شد و بر اساس ماده 5 اساسنامه هیات مدیره منتخب در اولین جلسه هیات مدیره از بین خود یک نفر رئیس، یک نفر نائب رئیس، یک نفر خزانه دار ، یک نفر دبیر و یک نفر را به عنوان مسئول کمیته ها به اکثریت آرا انتخاب کند .

در آن روز اعضای هیات مدیره رای گیری کردند و آقای جواد قاسمی با 6 رای رئیس هیات مدیره، آقای حمید صدیق پور به عنوان نایب رئیس، آقای محمد ملازم به عنوان خزانه دار، آقای میرسعید قاضی به عنوان دبیر و آقای مطهری نژاد به عنوان مسئول کمیته ها انتخاب شدند .

در آن روز هیات مدیره تصمیم گرفتند بانک اطلاعاتی از نیروهای فعال روابط عمومی ها تهیه کنند و از اساتید به عنوان مشاورین انجمن دعوت شود و چگونگی دعوت از اعضای انجمن را برای پرداخت حق عضویت پیگیری کند. از نکاتی که قابل توجه بود اعضا از همان ابتدا متعهد شدند با اعتماد به نفس کامل به ذات خود باشند و به هیچ گروه و تشکل دیگری وابسته نشوند .

نگارش: 6 تیرماه 88


یکی از اولین تصمیمات انجمن دریافت مجوز برای انتشار ماهنامه بود که در اولین جلسه های هیات مدیره مطرح و مقرر گردید دکتر پرداختچی طرح اولیه آن را تهیه کنند که امکان پذیر نشد. سپس آقای محمدرضا تحریری بازرس انجمن آن را تقبل کرد.

آقای تحریری بلافاصله به نمایندگی از طرف انجمن به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مراجعه و فرم های مربوط به اخذ مجوز را دریافت و در جلسه هیات مدیره ارائه کردند.چگونگی انتشار ماهنامه انجمن از دغدغه های همیشگی بود که در جلسات متوالی مورد بحث و بررسی قرار گرفت و مطالبی که باید در آن درج شود بررسی گردید .در تاریخ 14/4/71 در جلسه هیات مدیره مقررگردید یک فصلنامه داشته و در کنار آن خبرنامه انجمن نیز منتشر شود در این تاریخ مقرر شد رئیس انجمن به عنوان مدیر مسئول معرفی شود.

در تاریخ 3/12/71 جلسه هیات مدیره تشکیل و مقرر گردید آقای رفیعی نیز در کنار آقای تحریری موضوع انتشار مجله انجمن را پیگیری کنند و آقای صدیق پور نیز در ارتباط با چگونگی مطالب نشریه کمک کنند جدول زمان بندی انتشار نشریه نیز توسط آقایان تحریری و رستمیان تهیه و ارائه شود.

در تاریخ 15/6/72 چگونگی انتشار اولین شماره نشریه توسط آقایان رفیعی و تحریری برای اعضای هیات مدیره تشریح شد. در این جلسه آقای رفیعی اظهار داشت آقایان اسکویی و پاک دین ، خواهران صابری ، جلالی و طاهری برای همکاری با مجله اعلام آمادگی کرده اند. در همین جلسه مقرر شد برای آشنایی خوانندگان اولین مصاحبه را نیز با رئیس انجمن که در آن زمان آقای قاسمی بود انجام دهیم. نگارنده چگونگی حروفچینی،صفحه بندی،طراحی و چاپ را به عهده گرفت و مقرر شد طراحی و صفحه بندی نشریه با هماهنگی اقای صحفی توسط یکی از طراحان و گرافیست ها انجام شود و خبرنامه ها آغاز شد ولی نتوانستیم یک ماهنامه اساسی تا سال 1375 منتشر کنیم .

چند شماره خبرنامه حداکثر در 8 صفحه با پیگیری نگارنده، آقای تحریری و آقای اسکویی از سال 1372 تا سال 1375 منتشر شد و سرانجام در پیش شماره آقای مطهری نژاد به عنوان مدیر مسئول، خانم محبوبه ملک لو به عنوان سردبیر، گرافیست آقای بهنام زنگی، صفحه آرا خانم لیلا صمدی ، حروفچین خانم سیمین شاهمرادی ، لیتو گرافی تندیس و چاپ شرکت صنوبر و نادر برای چاپ ماهنامه انتخاب شدند. در این شماره مطالبی پیرامون گفتگو با آقای نعمت الهی مدیر کل روابط عمومی وزارت نیرو ، مقاله نقش روابط عمومی در ایجاد بهره وری، روابط عمومی و مسئولیت اجتماعی ، گزارشی از پدر و معلم اول روابط عمومی دکتر نطقی درج شد .این ماهنامه با دغدغه های فراوان منتشر شد که در ادامه به مشکلات انتشار آن بیشتر می پردازیم. هیات تحریریه شماره های اول در محل روابط عمومی شرکت آب و فاضلاب استان تهران بودو نگارنده همواره به عنوان عکاس و خبرنگار آن را همراهی کردم .

شماره 1 ماهنامه در فروردین ماه سال 76 منتشر شد که در آینده به آن خواهم پرداخت.

نگارش : 14 مرداد 88


حکایت دفتر دبیرخانه انجمن

  از همان روزهای اول تشکیل انجمن اصلی ترین و مهمترین دغدغه انجمن محل دبیرخانه بود تا اعضا بتوانند از آن استفاده کنند.

در جلسات اول هیات مدیره در دفاتر خود جلسات را تشکیل می دادند، وزارت فرهنگ، بنیاد مستضعفان، راه آهن جمهوری اسلامی ایران و وزارت جهاد مکانهایی بود که معمولا اعضا می توانستند با هیات مدیره تماس بگیرند و از حال و روز انجمن با خبر شوند.

پس از تماسهای بیشمار و در خواستهای متعدد بالاخره با حضور آقای هاشمی طبا در نمایشگاه بین المللی و پیگیری جناب آقای امیر حسینی که در آن زمان مدیریت روابط عمومی نمایشگاه بین المللی تهران و مرکز توسعه صادرات را بعهده داشت انجمن در محل ساختمان مدرسه نمایشگاه در خیابان سئول صاحب دفتر شد. اعضای هیات مدیره از اینکه سرانجام توانستند دفتر داشته باشند بسیار خوشنود شدند و جلسات هیات مدیره به نمایشگاه بین المللی تهران منتقل شد.

جلسات انجمن همواره در دفاتر اعضای هیات مدیره برقرار می گردید و بدلیل مشکلاتی که در آغاز فعالیتهای انجمن وجود داشت شاید اعضای هیات مدیره در آن زمان مکان انجمن را در اولویت قرار ندادند چرا که با توجه به حضور تیم اول هیات مدیره در ابتدای امور پیگیری جدی تری را داشتند و ضرورت آنرا برای مسئولین وقت توجیه می کردند مانند برخی از انجمنهای بزرگ دیگر که در سالهای 70 تا 71 صاحب دفتر و تشکیلات گردید انجمن روابط عمومی ایران هم به عنوان یکی از اولین نهادهای مدنی غیر دولتی می توانست از کمکهای مسئولین امر بهره مند شود و شاید هم اعضای هیات مدیره آن زمان تلاش خود را کرده اند ولی بدلیل اینکه این انجمن از ابتدای فعالیت هیچگاه از گروه خاصی طرفداری جناحی نکرده نتوانستیم مکانی را برای انجمن به دست آوریم. در حالی که با پیگیری آقای قاسمی قرار بود در محل نمایشگاه بین المللی تهران مستقر شویم ولی با توجه به مذاکرات آقای قاسمی با مدیر عامل وقت بانک صادرات و جناب آقای کمالی مدیر کل روابط عمومی بانک صادرات قرار شد چنانچه بانک صادرات می تواند، در وسط شهر مکانی را برای انجمن اختصاص دهد که پس از چند هفته بحث و بررسی این امکان مقدور نگردید و به نمایشگاه اسباب کشی کردیم.

محبت مدیریت مرکز توسعه صادرات و مدیر روابط عمومی آن تا زمانی که حضور داشتند ادامه داشت. پس از تغییر آنها ناگهان یک روز خبر دادند که شیشه های ساختمان شکسته و تمام کاغذ های انجمن را باد برده است و ما سراسیمه رفیتم، لوازم را جمع کردیم و به آب و فاضلاب تهران کوچ کردیم .

28 مرداد 88


 

یکی از اولین تصمیمات انجمن دریافت مجوز برای انتشار ماهنامه بود که در اولین جلسه های هیات مدیره مطرح و مقرر گردید دکتر پرداختچی طرح اولیه آن را تهیه کنند که امکان پذیر نشد. سپس آقای محمدرضا تحریری بازرس انجمن آن را تقبل کرد.

آقای تحریری بلافاصله به نمایندگی از طرف انجمن به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مراجعه و فرم های مربوط به اخذ مجوز را دریافت و در جلسه هیات مدیره ارائه کردند.چگونگی انتشار ماهنامه انجمن از دغدغه های همیشگی بود که در جلسات متوالی مورد بحث و بررسی قرار گرفت و مطالبی که باید در آن درج شود بررسی گردید .در تاریخ 14/4/71 در جلسه هیات مدیره مقررگردید یک فصلنامه داشته و در کنار آن خبرنامه انجمن نیز منتشر شود در این تاریخ مقرر شد رئیس انجمن به عنوان مدیر مسئول معرفی شود.

در تاریخ 3/12/71 جلسه هیات مدیره تشکیل و مقرر گردید آقای رفیعی نیز در کنار آقای تحریری موضوع انتشار مجله انجمن را پیگیری کنند و آقای صدیق پور نیز در ارتباط با چگونگی مطالب نشریه کمک کنند جدول زمان بندی انتشار نشریه نیز توسط آقایان تحریری و رستمیان تهیه و ارائه شود.

در تاریخ 15/6/72 چگونگی انتشار اولین شماره نشریه توسط آقایان رفیعی و تحریری برای اعضای هیات مدیره تشریح شد. در این جلسه آقای رفیعی اظهار داشت آقایان اسکویی و پاک دین ، خواهران صابری ، جلالی و طاهری برای همکاری با مجله اعلام آمادگی کرده اند. در همین جلسه مقرر شد برای آشنایی خوانندگان اولین مصاحبه را نیز با رئیس انجمن که در آن زمان آقای قاسمی بود انجام دهیم. نگارنده چگونگی حروفچینی،صفحه بندی،طراحی و چاپ را به عهده گرفت و مقرر شد طراحی و صفحه بندی نشریه با هماهنگی اقای صحفی توسط یکی از طراحان و گرافیست ها انجام شود و خبرنامه ها آغاز شد ولی نتوانستیم یک ماهنامه اساسی تا سال 1375 منتشر کنیم .

چند شماره خبرنامه حداکثر در 8 صفحه با پیگیری نگارنده، آقای تحریری و آقای اسکویی از سال 1372 تا سال 1375 منتشر شد و سرانجام در پیش شماره آقای مطهری نژاد به عنوان مدیر مسئول، خانم محبوبه ملک لو به عنوان سردبیر، گرافیست آقای بهنام زنگی، صفحه آرا خانم لیلا صمدی ، حروفچین خانم سیمین شاهمرادی ، لیتو گرافی تندیس و چاپ شرکت صنوبر و نادر برای چاپ ماهنامه انتخاب شدند. در این شماره مطالبی پیرامون گفتگو با آقای نعمت الهی مدیر کل روابط عمومی وزارت نیرو ، مقاله نقش روابط عمومی در ایجاد بهره وری، روابط عمومی و مسئولیت اجتماعی ، گزارشی از پدر و معلم اول روابط عمومی دکتر نطقی درج شد .این ماهنامه با دغدغه های فراوان منتشر شد که در ادامه به مشکلات انتشار آن بیشتر می پردازیم. هیات تحریریه شماره های اول در محل روابط عمومی شرکت آب و فاضلاب استان تهران بودو نگارنده همواره به عنوان عکاس و خبرنگار آن را همراهی کردم .

شماره 1 ماهنامه در فروردین ماه سال 76 منتشر شد که در آینده به آن خواهم پرداخت.

14 شهریور 88


آرم انجمن زیباترین مصوبه هیات مدیره

از اولین روزهای تشکیل انجمن یکی از مواردی که مورد بحث قرار گرفت و از نیاز های اولیه و اساسی انجمن بود طراحی آرمی بود که بتواند گویای فعالیت ها باشد و از اصالت خاصی نیز بهره گرفته شود.

برای طراحی مقرر شد کلیه اعضای هیات مدیره نقطه نظرات خود و صاحبان هنر را بیان کرده تا بتوانند تصمیم گیری کنند. قرار شد در روزنامه های پرتیراژ برای طراحی آرم فراخوان داده شود یا تلفیقی از آرم های دیگر باشد. نقطه نظرات جمع آوری شد و در چندین جلسه در هیات مدیره بحث ، بررسی و مورد مطالعه قرار گرفت .

سرانجام با توجه به اشراف آقای صحفی مقرر گردید ایشان از هنرمندان صاحب نام کشور برای طراحی آرم دعوت کرده و موضوع را پیگیری کنند .

پس از مذاکرات آقای صحفی با هنرمندان و ارائه پیشنهادهای مختلف سرانجام طرح خطاط هنرمند معاصر آقای جلیل رسولی که به صورت خط«کالی گرافی» می باشد تایید و از ایشان تقدیر گردید و برای تهیه آرم از ابتدای تشکیل انجمن موضوع پیگیری و در روز 15/7/71 در جلسه هیات مدیره با حضور آقایان قاسمی ، صحفی، تحریری، متولی ، رفیعی و صدیق پور آرم انجمن تصویب شد .

امروز آرم انجمن که از آن بهره مند شده ایم به عنوان یک اثر هنری ارزشمند در اختیار انجمن قرارگرفته و از آن استفاده می کنیم.

23 شهریور 88


گردهم آیی های علمی و تخصصی انجمن

پس از چندین سال فعالیت انجمن و تصمیم گیری های مختلف برای اینکه اعضا بتوانند با یکدیگر ملاقات کرده و با فعالیت های انجمن آشنا شوند، قرار شد ماهی یک مرتبه به دور هم جمع شویم و مسائل و مشکلات خود را درمیان بگذاریم. جمع شدن اعضا به دور هم آن هم ماهی یکبار کار ساده ای نبود. اعضای انجمن روز به روز بیشتر می شد و نمی توانستیم در یک محیط کوچک آن را فراهم کنیم. سایر انجمن های بزرگ یا نهادهای مدنی دیگر معمولاً در طول سال یک یا دو مرتبه به دور هم جمع می شدند و گردهم آیی ماهیانه ساده نبود. ولی موقعیت خاص و نیاز به ضرورت فعالیت و ماهیت این انجمن حضور مستمر اعضا را برای تبادل نظر و آگاهی از یکدیگر وعملکرد انجمن و توسعه روابط عمومی ها آن را اجتناب ناپذیر کرده بود.

مقرر گردید بتوانیم سالنی که گنجایش اعضا را داشته باشد درنظر بگیریم. برای گرفتن سالن بهانه و توجیه لازم بود و برای دورهم بودن باید دستاورد هم داشته باشیم. و از همه مهمتر حق عضویت ها و مسائل مالی انجمن اجازه پرداخت برای اینگونه هزینه ها را نمی داد. بالاخره تصمیم گرفتیم در هر جلسه یکی از اساتید و بزرگان مطرح در سطح کشور را دعوت کنیم تا ضمن فراگیری تجربه، دانش وعلم، اعضا نیز بتوانند با یکدیگر ملاقات کنند. برنامه ها تنظیم گردید و با تعداد زیادی از مسئولین سالن های اجتماعات کشور گفتگو شد .

سالن اجتماعات صدا وسیما، سالن اجتماعات تالار حرکت ، سالن اجتماعات پارک ورشو، سالن اجتماعات سازمان آب ، سالن اجتماعات شرکت آب و فاضلاب استان تهران، سالن اجتماعات سازمان تامین اجتماعی، سالن اجتماعات وزارت کار ، سالن اجتماعات مجموعه فرهنگی شقایق سازمان مبازه با مواد مخدر، سالن اجتماعات باشگاه بانک مسکن و بانک تجارت، مرکز پژوهش های وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ، سالن اجتماعات شرکت توانیر ، سالن اجتماعات شرکت مدیریت منابع آب ایران ، سالن آمفی تاتر دانشگاه هنر ، سالن اجتماعات دانشکده علوم ارتباطات اجتماعی وعده گاه خیل علاقمندان به روابط عمومی و تجمع اعضای انجمن گردید. حضور دکتر نطقی پدر روابط عمومی ،پروفسور معتمد نژاد ، پروفسو کمالی پور، دکتر خوارزمی ، دکتر طوسی، دکترکرباسیان، دکتر خانی ، دکتر محسنیان راد، دکتر خندان، پروفسور مولانا، دکتر سیف ، دکتر نوریان، دکتر افتخارعلی و ... و سرانجام اولین گردهمآیی علمی تخصصی انجمن برگزار شد.

25 آذرماه 88


جلسه با مسئولین

یکی از فعالیت های عمده ای که انجمن از همان ابتدا در دستور کار قرارداد، دیدار با مسئولین و تشریح عملکرد و دفاع از روابط عمومی های تخصصی- علمی بود. از همان روزهای اول با اکثر وزیران، استانداران، معاونین، وزرا، مسئولین بخش های مختلف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، رؤسای جمهور و معاونین ذیربط ملاقات کردیم.
فراموش نکنیم زمانی که انجمن راه اندازی شد روابط عمومی برای اکثر مسئولین ناشناخته بود و آنها روابط عمومی را به عنوان یک بخش صد درصد خدماتی و چرخ پنجم می شناختند. بیشتر روابط عمومی ها به عنوان واحدی کوچک زیر نظر اداره های خدماتی بودند و کمتر کسی با فعالیت های علمی روابط عمومی آشنا بود و از روابط عمومی صرفاً برای برخی فعالیت های تبلیغاتی استفاده می کردند.

ماحصل این دیدارها و نشست ها چندین بخشنامه و دستور العمل بود که از طرف ریاست جمهور و وزارت فرهنگ صادر شده کم کم از سال 1370 به بعد شاهد آن بودیم که روابط عمومی ها به عنوان مشاور زیر نظر بالاترین مقام اجرایی هر دستگاه قرار گرفتند و بودجه فعالیت های آنها در نظر گرفته شد و به عنوان یک واحد کاملاً مستقل و به عنوان بازوی مدیریت شروع به فعالیت کردند. هر چند هنوز آن روابط عمومی ایده آل ما در بسیاری از سازمان ها ناشناخته است ولی حضور کارشناسان روابط عمومی کم کم رنگ این واحدها را تغییر داده و سازمان ها برای عقب نماندن سعی می کنند از متخصصین روابط عمومی بهره جویند.

حضور شادروان ملازم در روزهای اول فعالیت انجمن و مدیران کل روابط عمومی برخی از وزارت خانه ها و سازمان ها موجب گردیده بود که انجمن به صورت بهتری با مسئولین ارتباط برقرار کند و این موضوع برای روابط عمومی ها نعمت بزرگی بود. اکثر استادان ارتباطات اجتماعی، روابط نزدیکی با انجمن برقرارکرده و به عنوان مشاور در کنار انجمن بودند.
دانشکده علوم ارتباطات اجتماعی از ابتدای تشکیل انجمن همواره با انجمن همراه بود و فارغ التحصیلان آن اعضای انجمن را تشکیل دادند.

همکاری و همراهی برخی از اساتید برجسته ارتباطات اجتماعی، مانند پدر روابط عمومی ایران دکتر نطقی، پرفسور معتمد نژاد، دکتر بدیعی، دکتر خانیکی، دکتر فرهنگی، دکتر طوسی، دکتر عباس زادگان ،پروفسور کمالی پور ،دکتر افخمی و ... بسیاری از نخبگان کشور موجب رشد و تعالی انجمن شد و مسئولین برای انجمن روابط عمومی ایران حساب جداگانه ای باز کردند.

8 اسفند 88


حکایت کمیته های انجمن

یکی از مباحثی که همواره در دستور کار انجمن قرار داشته تشکیل کمیته ها جهت توسعه فعالیت های انجمن بوده است. در طی 6 دوره انجمن هر ساله پس از انتخاب هیات مدیره و بازرس انجمن در اولین جلسه ای که تشکیل شده تصمیم گیری برای فعال کردن کمیته های انجمن در دستور کار قرار گرفته است. یکی از مشکلاتی که ما با آن سرو کار داریم آنکه به نظر می رسد توجیه کافی برای اعضا تاکنون نداشته ایم و وقتی بعضی از همکاران و یاران در کنار ما حرکت می کنند انتظارهای خاصی دارند و ما آنهارا درک نمی کنیم و نمی دانیم چرا برای فعال کردن کمیته ها نمی توانیم یک نفر متولی که علاقه برای این فعالیت های داشته باشد به جمع خود اضافه کنیم.

از روز اول قرار شد برخی از کمیته هایی که در انجمن نام برده شده است فعال شوند یکی از این کمیته ها ارتباطات بود و زمانی که نگارنده در هیات مدیره نبود مسئولیت این کمیته را جهت هماهنگی با ارگان ها به اینجانب واگذار کردند که در حد خود در آن دوره توانستم با بسیاری از ارگان ها و سازمان ها برای توسعه فعالیت های انجمن حرکت کنم و دیگری کمیته روابط عمومی بود که قرار شد در یکدیگر ادغام شود. یکی از کمیته هایی به صورت مستمر برای آن دل مشغولی داشتیم کمیته آموزش بود که به شکرانه خداوند متعال از دیگر کمیته ها فعال تر بود و گاه و بیگاه مسئولیت آن از یک نفر به نفر دیگر واگذارمی شد و تعداد زیادی دوره آموزشی با موسسات و دانشگاه ها و سازمان ها برگزار کرده که اکثرا در حد و محدوده رایگان انجام گردیده و اکثر اساتید آن که یا از اعضای هیات مدیره بوده اند یا اساتید فرهیخته هزینه ای به آن صورت نگرفته و این دوره ها را برای سازمان های مختلف یا رایگان برگزار کرده اند یا در حد رایگان. این کمیته را در ابتدا برادر عزیزمان آقای بهداد فر مسئولیت آن را به عهده گرفت امروز هم فعال است و انشاء ا... آقای حکیمیان که مسئولیت ان را در حال حاضر دارند بتوانند آن را به سر منزل مقصود برسانند. کمیته آموزش مدتی زیر نظر شادروان تحریری بود و مدتی جناب آقای قاسمی آن را هدایت کردند و مدتی شادروان جبل عاملی آن را به عهده گرفتند و از جمله کمیته های فعال انجمن همیشه از آن نام برده شده است.

یکی از کمیته هایی که کم و بیش فعال بوده کمیته دانشجویی انجمن است که همواره از بین دانشجویان یک نفر نماینده علاقمند این کمیته را به عهده گرفته و فعالیت های مختلفی هم برای ارتباط انجمن با دانشگاه ها و دانشجویان داشته است در حال حاضر نیز این کمیته با همکاری آقای شهبازی به حیات خود ادامه می دهد و بعضا خبرنامه نیز منتشر می کنند و ارتباط انجمن را با دانشگاه ها حفظ کرده اند. برگزاری نشست هایی نیز به مناسبت های مختلف با همکاری دانشگاه ها و انجمن توسط این کمیته هماهنگ می شود .

کمیته انتشارات انجمن نیز برخی از اوقات بسیار فعال است و برخی اوقات نیز روزگار را سپری می کند تدوین و انتشار برخی از کتاب های انجمن توسط این کمیته انجام شده و انتشار ماهنامه انجمن با همکاری جناب آقای مطهری نژاد توسط این کمیته انجام می شود و تاکنون ماهنامه به صورت مرتب چاپ و منتشر شده است .

کمیته تعاون که می تواند برای انجمن و اعضای آن بسیار فعال باشد برخی از اوقات جان گرفته و برنامه داده و گاهاً اقدام هایی هم کرده ولی آنچه از آن انتظار داشتیم انجام نشد اعضای هیات مدیره حتی برای تشکیل تعاونی چند منظوره انجمن نیز فعالیتی را آغاز کردند ولی در نهایت مسکوت ماند و امروز منتظر یک منجی برای این کمیته هستیم کمیته عکاسی و فیلم برداری هیچگاه تشکیل نشد و کمیته روزنامه نگاری و روابط عمومی نیز به همین گرفتاری مبتلا شدند. داستان کمیته های انجمن خود حدیث مفصلی است که باز هم درباره آن خواهم نوشت.

18 خرداد 89


نشست های ماهنامه انجمن

از اولین جلسه گردهم آیی انجمن بیش از پانزده سال گذشته است. یکی از دغدغه های همیشگی ما تجمع اعضای انجمن به دور یکدیگر و بررسی راهکارهای توسعه فعالیت ها بود و نیاز به آنکه بتوانیم به صورت مستمر با اعضا دیدار کنیم.

برگزاری جلسات هزینه های خاص خود را دارد و انجمن هیچگاه راهکاری برای کسب درآمد به جز حق عضویت اعضای حقیقی و حقوقی نداشته و شاید برخی از دوره ها سازمان هایی کمک هایی به انجمن داشته اند قدرنشناسی است که بیان نکنیم چه کسانی در چه دوره هایی برای این نشست ها و این گردهم آیی ها یار انجمن بوده اند.

جدا از سازمان آب تهران در شرکت آب و فاضلاب استان تهران که مسئولیت سنگین دوره های مختلف را به عهده داشته و از مدیران عامل آنها که روابط عمومی خود را همراه می کردند، موزه هنرهای معاصر، شرکت توانیر، شرکت مدیریت منابع آب ایران، دانشکده علوم ارتباطات، شهرداری منطقه 6، سازمان حمل و نقل ترافیک تهران، صدا و سیما، مجموعه فرهنگی شقایق وابسته سازمان مبارزه با مواد مخدر، شرکت لیزینگ پاسارگاد سالن و امکانات خود را در اختیار انجمن قرار دادند. فرهنگسرای ورشو، فرهنگسرای اندیشه، فرهنگسرای شقایق، سالن کوثر صدا و سیما برگزاری بیش از یکصد و سی گردهم آیی با حضور بیش از 80 سخنران که بعضاً برخی از آنها بیش از یکبار برای اعضا سخنرانی کرده اند کار ساده ای نبوده است.

در نشست های ماهانه انجمن اعضا می توانند ضمن دیدار و گفتگو با یکدیگر به بررسی آخرین دستاوردهای روابط عمومی پرداخته و از اطلاعات روز روابط عمومی آگاه و از موقعیت اعضا با خبر شوند در نشست های انجمن اعضا با یکدیگر آشنا شده و موقعیت مناسبی برای فعالیت های مختلف فراهم می شود.

به جرأت می توان گفت در سطح انجمن های کشور و در بین نهادهای مختلفی که تاکنون داشته ایم هیچیک نتوانسته به صورت ماهانه جلسات نشست و گفتگو با اعضا داشته باشند و گردهم آیی های انجمن یکی از بارزترین نقاط انجمن نسبت به سایرین بوده است و آرشیوی عمیق و پر محتوا و کامل از دانش روابط عمومی توسط اساتید روابط عمومی جمع آوری شده است.

14 شهریور 89




انجمن و نهادهای مادر

از زمانی که انجمن فعالیت خود را آغاز کرد همراهی و صمیمت مدیران کل روابط عمومی ها با انجمن چشمگیر بود. در سال های اول فعالیت با توجه به اینکه کشور عزیزمان وارد مرحله جدیدی گردیده بود و مردم از نهاد های خدماتی، صنفی و اقتصادی انتظار پاسخگویی داشتند، سازمان ها نیز برای نشان دادن فعالیت های خود سعی داشتند گوی سبقت را از یکدیگر بربایند .
بر همین اساس ارتباط سازمان های بزرگ کشور با انجمن خودشان بسیار صمیمی و مستمر بود .
البته باید گفت در آن سال های اولیه اعضای اصلی هیات مدیره از بین مدیران کل روابط عمومی ها انتخاب شدند و شاید حضور آنها موجب این ارتباط صمیمی گردیده بود.
این نهاد اجتماعی روز به روز گسترده شد و به عنوان یک رکن اصلی در مسائل اجتماعی ارتباطی کشور جای پای خود را باز کرد و امروز به عنوان جایگاهی بزرگ برای تمام روابط عمومی های ایران زمین شناخته شده و آوازه ی آن به صحنه های بین المللی نیز راه یافته است .
اما نهاد ها و سازمان های بزرگ امروز از نظر پاسخگویی و مسائل ارتباطی می توانند از این تخصص و تجربه گرانبها استفاده کنند و آنچه امروز در این نهاد به خوبی دیده می شود تجربه ای عمیق و شایسته نهفته که می تواند برای هر کارآموز دانشجو و مدیران امروزی راهگشا باشد.
اگر روزی مدیران بزرگ روابط عمومی کشور موجب راه اندازی انجمن شدند امروز انجمن می تواند پاسخگوی بیست سال تجربه و بیش از صدها سال تخصص برای مسئولین و مدیران ارشد سازمان های خصوصی و عمومی باشد.

15 آذر 1389